Ik ben Ilse

Na een aantal jaren geleden te zijn afgestudeerd aan de kunstacademie in Groningen, is mijn onderzoek naar autonomie door gegaan. Onderwerpen zoals feminisme veranderden in ‘sacred feminine’ en activisme kreeg veel andere vormen dan de barricades op gaan. Ik heb er voor gekozen door dicht bij de natuur te blijven leven. Maar dit veranderde van alleen een fysieke relatie ook naar een mentale verschuiving. Ik ben gaan beseffen dat ik natuur ben en dat ik mijn lagen als hedendaags mens in deze samenleving moest gaan schillen om nog dieper bij mijn eigen puurheid uit te komen.  Ik ben moeder geworden. Dit hele proces heeft mij nog een duw de goede richting in gegeven en hier heb ik heel veel van geleerd. Hier voel ik mijn terug geworpen op mijn oerkrachten en met als hoogtepunt mijn bevalling, die mij direct in contact liet zijn met mijn ‘OERRRR’. De eerste jaren met mijn dochter lieten mij mijn natuurlijke connectie tot mijn dochter Vlier goed voelen. Natuurlijk ouderschap was mijn enige optie.  Na 2 jaar borstvoeding geven kwam mijn menstruatie terug. Ik moest hier hard mee aan de slag want met een klein kind last hebben van PMS was geen goed idee. Ik heb mijn cyclus bestudeerd, er over gestudeerd en dat toegepast op mezelf. Dit werkte, ik heb door mijn cycles te zien als kompas mijn pijn opgelost. Nu voelt mijn cyclus als een bron van kracht en wijsheid.  Ik ben mezelf nu aan het opleiden tot coach om vrouwen met dezelfde vragen als die ik had tot zichzelf te laten komen.  Ik zal hier snel meer over op mijn site gaan plaatsen. Maar dit duurt nog even. Deze site is mijn namelijk helemaal ontgroeid en ik zal haar transformeren tot mijn huisje op het internet. Op het moment houd ik nog wel een Instagramprofiel bij.  https://www.instagram.com/vlierefluiter/